De 4e week op pad.

Week 4 is alweer voorbij. De 1e maand is voorbij gevlogen, het voelt alsof we al maanden onderweg zijn, hoe vreemd dat misschien ook klinkt..

Na die eerste weken praten we natuurlijk met elkaar over hoe het bevalt, of we nog geen spijt hebben, of we sommige dingen anders hadden willen doen. Onze antwoorden zijn dan eigenlijk behoorlijk unaniem; zeker geen spijt, dit hadden we (veel) eerder moeten doen! Natuurlijk heeft het leven in een mobilhome van zo’n 18m² soms ook wat minder leuke kantjes, zoals een snurkend hond ’s nachts bijvoorbeeld, maar de positieve kanten wegen gelukkig veel zwaarder.
De rust… Geen zorgen voor morgen… Geen stress, je hebt geen erg in de tijd, welke dag het is, hoelang het duurt voor het eind van de maand weer daar is, zodat je je vaste laten weer kunt voldoen… Om dan weer aan een nieuwe maand overleven te beginnen.
De enige dingen die je hier af en toe bezig houden, zijn bijvoorbeeld hoeveel (drink)water je nog hebt. Is de toiletcassette al vol? Hebben we brood voor het ontbijt, of eten we crackers? Zijn de accu’s vol genoeg om ’s avonds het licht te laten branden, of moeten we kaarsjes gebruiken?
Een heel ander soort “zorgen” dus, als je hier al van zorgen kunt spreken.

Ik hoor sommigen al denken “maar hoe doe je dan boodschappen, dat kost toch geld?”
Boodschappen kosten inderdaad geld, en normaal hoef je geen boodschappen te doen op een workaway adres; de host zorgt voor je maaltijden en water. Maar omdat de host hier zelf niet aanwezig is, krijgen we ipv maaltijden zakgeld. Dat is niet veel, maar genoeg om eten en drinken van te halen. Boodschappen zijn hier gelukkig ook een stukje goedkoper dan in Nederland of België, dus dat maakt het ook makkelijker om “rond te komen”. En omdat je hier minder te besteden hebt, ga je bewuster om met dat beetje geld, doe je bewuster inkopen, en eet je bijvoorbeeld ook bewuster. Je geniet letterlijk meer van je maaltijden, alsof alles hier gewoon beter smaakt, en je bent dankbaarder voor alles wat je hebt. En misschien net zo belangrijk; je bent niet meer bezig met wat je NIET hebt… Alsof je, door minder te bezitten, meer geniet van de dingen die je wel hebt! Je hersens passen zich gewoon aan, zonder dat je er moeite voor hoeft te doen.

Deze 4e week (de tweede week in Oliva) was een beetje anders dan de vorige; afgelopen zondag is het hier beginnen te stormen, en dat is eigenlijk niet veel minder geworden. De temperatuur is nog steeds zeer aangenaam, met zo’n 18° overdag, maar als je buiten bent waai je uit je hemd! En vooral ’s nachts kan het hier behoorlijk spoken; wij gebruiken de stabilisatie-poten van de mobilhome niet, en dan heb je ’s nachts nog wel eens het idee dat je op zee bent… Eigenlijk wel een prettig gevoel, de wind wiegt je dan in slaap.

Verder doe je dan hier een beetje je ding; deze week was dat vooral bomen kappen, haardhout zagen, onkruid wieden, verhalen uitwisselen, filosoferen over de mensheid en haar toekomst, veel lezen, handwerken, spelletjes doen, wandelen en fietsen…
Mij persoonlijk doet het veel denken aan de camping vroeger; daar was het altijd vakantie, altijd gezellig, altijd iemand om een praatje mee te maken of een bakje koffie te drinken, maar er werd ook altijd gewerkt/geklust. In de tuin, aan de caravan, bij de buren; geen moment verveling. Een heerlijke manier van leven en omgaan met anderen. (Maar dan zonder “staangeld”!)

image

Vandaag is het alweer zaterdag. Het is “weekend”, dus vandaag hoeft er niets gedaan te worden. Wie zin heeft doet iets, wie geen zin heeft doet niets. Onze mobilhome-buren, Toff & Maria, zijn boodschappen doen in het dorp. De andere 2 workaway’ers zijn op de fiets naar het strand, wij liggen lekker op de bank. De mobilhome wordt af en toe stevig door elkaar geschud door de wind, maar dat heeft zijn charmes. Damien is een film aan het kijken, Jessie zit net als mij op een glazen schermpje te tikken, o.a. om iedereen op de hoogte te houden. Als de wind een beetje gaat liggen gaan we waarschijnlijk op de fiets nog wat beleg halen in het dorp. Zo niet, dan passen we gewoon de plannen een beetje aan.

image

En de dagen eindigen hier bijna altijd met een prachtig schouwspel: vanaf dit terrein kijken we uit op een paar flinke bergen, waarboven zich altijd de meest vreemde wolken vormen. Zodra de zon achter die bergen zakt, krijgen de wolken allemaal andere kleuren; rood, oranje, blauw, paars, en alles er tussen in. Ik heb het proberen vast te leggen met de camera, maar dat lijkt nergens op….
Zoiets moet je gewoon ervaren, meemaken, met je eigen ogen zien. Het is gratis, en tegelijkertijd onbetaalbaar. En met het goede nieuws uit België (nogmaals proficiat Iris!!) kan ons “weekend” weer niet stuk!

image

We wensen iedereen een goed weekend toe, doe het rustig aan, en als jullie willen onthaasten; we hebben hier nog ruimte voor wat mobilhomes 😉 (wel werkhandschoenen mee brengen!)

In Lak’ech

in lak’ech

Advertenties

Over fred doe

Over fred doe: fred doe is een fictieve persoon die door mij, de mens die deze verhalen creëert, is bedacht. Aan deze verhalen kunnen geen rechten of what ever ontleend worden, daar deze ook fictief zijn; ook dit zijn slechts creaties van mij, de vrije mens die deze verhalen bedenkt. Ik ben. In lak'ech.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s