Zondag 28 februari

Alweer een week voorbij, een week vol geweldige ervaringen, geweldige mensen, en geweldige inzichten! Maar de afgelopen week begon maandag met een verplicht ritje naar het nabij gelegen Gandia…

We kwamen er namelijk vorig weekend achter dat de startaccu van onze mobilhome het had opgegeven. Met nog maar een kleine 10 volt zat starten er niet meer in… Gelukkig stond er in het huis nog een zo goed als nieuwe accu, welke gebruikt gaat worden om het huis van licht te voorzien, en die paste precies in onze mobilhome! Met de geleende accu vertrokken we zo maandagmorgen naar Gambia, zo’n 7 kilometer verderop. Eerst bezochten we daar een grote dhz-zaak, Leroy-Merlin genaamd. Een soort IKEA, maar dan met spullen voor de doe-het-zelver, tuin spullen en accessoires. Erg groot, en betaalbaar, maar helaas geen accu’s, dus bleven de aankopen daar beperkt tot wat koppelingen voor de waterleidingen, en enkele zakjes met zaden voor de toekomstige moestuin.

De plaatselijke Carrefour was het volgende doel, en daar aangekomen was de parking helaas niet berekend op mobilhomes van meer dan 2.20m hoog… Maar niet getreurd, vlak na de parking was een inrit naar de benzinepomp waar ook nog een aantal parkeervakken waren, en hier vonden we 2 lege plekken waar we met ons huis op wielen precies op pasten.
De Carrefour was er één van het type “Hypermarket”, ofwel hyper-groot; buiten levensmiddelen in alle soorten en maten vind je er ook elektronica, autobanden en natuurlijk accu’s! Accu’s in 3 prijsklassen; Varta voor €159, Carrefour voor €98, en een merkloze voor voor €79… Ondanks mijn planning om een Varta te willen nemen, besloot ik toch voor de Carrefour-versie te gaan… Je moet af en toe eens een gokje wagen, en doordat deze een stuk voordeliger was konden we Jessie ook verblijden met iets dat ze heel graag wilde hebben: een compact-camera! Ze had de vele foto’s van Toff & Maria gezien, en wilde nu niets liever dan zelf ook onze avonturen vast kunnen leggen. De keuze viel op een Nikon Coolpix S3600, waarvan jullie waarschijnlijk al wat foto’s hebben gezien inmiddels.

Het winkel wagentje werd verder gevuld met wat etenswaren, en vervolgens konden we naar de kassa, en na de ontvangst van het wisselgeld konden we met onze nieuwe aanwinsten weer richting mobilhome, om weer naar “huis” te gaan. Vreemd, vonden we zelf, dat we het plekje waar we nu een aantal weken stonden al “thuis” noemden… Maar zo voelt het op dit moment ook zeker. We creëren daar nu met zijn allen een plekje voor mensen die vrij zijn, of vrij willen zijn, en dat voelt goed, dat voelt al als “thuis”.

De mobilhome was dus weer mobiel, Jessie kon vanaf nu foto’s nemen van al wat ze vast wilde leggen, en we hadden weer de nodige spulletjes om het huis verder in orde te maken.

Dinsdag vertrok onze albanese vriend op zijn fiets naar zijn volgende workaway-adres, een paar kilometer verderop. Ook de Ierse Jordan zou die dag vertrekken, ware het niet dat haar alarm ’s morgens niet was af gegaan… Dat werd dus woensdag, en toen waren we nog maar met zessen over, onze Engelse vrienden met hun dochter Brunel, en wij met drieën. Toff had helaas een paar minder toffe dagen; voor het eerst in jaren werd hij 2 dagen achter elkaar wakker met een verschrikkelijke migraine… Ook dat kan dus gebeuren hier op ons rustige plekje, helaas.

Die eerste dagen werden ook wat spulletjes bezorgd waar we al een tijdje op aan het wachten waren; een grotere aggregaat, zodat we ook fatsoenlijk 220v kunnen gebruiken indien nodig. Een kettingzaag, of wat ervan over was. (Het was een goed gebruikte zaag…)

image

En last but not least, een splinternieuwe bosmaaier!! Wat een verschil, zwaaien met een bosmaaier ipv hakken en trekken met een hand-zeisje…. Het onkruid vloog eraf, en de beschikbare (camper) ruimte op het terrein groeide gestaag. Damien had een mooi plekje voor zichzelf vrij gemaakt om zijn tent neer te zetten, hij woont (slaapt) nu dus “op zichzelf”, tussen de metershoge bamboe in. Woensdag en donderdag maakten we haast met het opstoken van al het gedroogde onkruid, enerzijds om ruimte creëren, anderzijds omdat het over 2 weken afgelopen is met het stoken van vuur buiten. Tot oktober geldt er dan een stookverbod vanwege het brandgevaar, begrijpelijk… Alles is hier zo droog dat een brandje vlug rampzalig kan aflopen.

image

Verder hebben we een nieuwe geyser opgehangen zodat het weer mogelijk is om te douchen binnenshuis; nieuwe leidingen, een 12v drukpomp om wat waterdruk te hebben (we hebben hier geen leidingwater…), en iedereen kan weer genieten van een hete douche na een dag in de weer te zijn geweest!

Zo verliep de week rustig, maar met elke dag weer wat nieuwe vorderingen. En donderdag zouden er vrienden van Toff & María een paar dagen op bezoek komen, met hun mobilhome; Ronald en Christina met hun twee zoontjes, “toevallig” ook Nederlanders! Toff & Maria hadden al gezegd dat wij het waarschijnlijk ook wel goed met hun konden vinden, gezien hun levensstijl en algemene kijk op het leven. Zij wonen al jaren in Spanje, een groot deel van de tijd ook in een mobilhome. De twee jongens gaan een paar maanden per jaar naar een vrije school bij hun in de buurt, en krijgen de rest van de tijd “thuis onderwijs”.

En inderdaad, we konden het meteen goed met elkaar vinden! Zoveel overeenkomsten, zoveel dezelfde interesses, twee geweldige zoontjes, zoveel positieve energie! We raakten niet uitgepraat, en we konden er vooral niet over uit hoe het lot mensen zo bij elkaar kan brengen, mensen die elkaar wat te vertellen en te leren hebben! En natuurlijk ook die elkaar kunnen helpen, op allerhande manieren.

Ronald had een wat oudere mobilhome gekocht, een geweldig grote Mercedes uit 1981 van bijna 6000 kg… Maar daar had hij wat problemen mee gehad, en enkele dingen waren niet helemaal afgemaakt, zoals de zonne-installatie en LPG onderbouw. De stuurbekrachtiging werkte niet goed, dus kreeg de oude Mercedes vrijdag als eerste wat aandacht. Na wat uitzoekwerk en uitproberen hadden ze weer 220v in de mobilhome; dan merk je pas hoe fijn het is om stroom te hebben, als je poffertjes voor iedereen staat te bakken en je kan ineens de afzuigkap weer gebruiken! De stuurbekrachtiging leverde wat meer tegenstand; ten eerste was hij redelijk onbereikbaar, ten tweede bleek al snel dat de motor al een tijdje geen aandacht meer had gekregen… Na enkele uren zoek- en sloopwerk lukte het uiteindelijk om de v-snaar genoeg aan te spannen zodat de pomp niet meer slipte. Verder konden we er helaas weinig aan doen, daarvoor zouden we wat nieuwe onderdelen nodig hebben. Voorlopig waren ze in ieder geval weer in orde, en spraken we af om binnenkort nog een keer samen te komen om de Mercedes de nodige aandacht en nieuwe onderdelen te geven.

image

Als blijk van hun waardering voor de hulp, kregen we van Ronald en Christina een wel heel bijzonder “kado”; ze nodigden ons uit voor een ayahuasca ceremonie die zij verzorgen in mei!! Iets waar wij al een tijdje in geïnteresseerd zijn, maar waarvan we altijd hebben gezegd dat het wel op ons pad zou komen als de tijd er rijp voor zou zijn. Nu is dat moment blijkbaar hier, en zullen wij in mei dus onze eerste ayahuasca-ervaring beleven! Hiervoor zijn we Christina en Ronald natuurlijk erg dankbaar!!

En zo hebben we dit weekend veel interessante gesprekken gehad met interessante mensen, veel nieuwe inzichten gekregen in de manier waarop “het lot” mensen samen brengt, en veel geleerd over elkaar en over onszelf natuurlijk. Ook Toff en Maria zijn we natuurlijk erg dankbaar, zonder hen was dit allemaal nooit gebeurd…

En morgen is het weer maandag. Als alles volgens plan verloopt krijgen we morgen een grote levering van hekwerk, cement, palen en betonplaten, zodat we ons de komende tijd weer niet hoeven te vervelen! Onze nieuwe Nederlandse vrienden vertrekken dan weer, maar die zullen we snel weer ontmoeten. Samen met onze Engelse vrienden gaan we dan weer verder met het verwezenlijken van dit mooie plekje onder de Spaanse zon. Geweldige vooruitzichten weer, en daar doen we het voor; lekker leven met gelijkgestemden!

In Lak’ech

image

in lak’ech

Advertenties

Over fred doe

Over fred doe: fred doe is een fictieve persoon die door mij, de mens die deze verhalen creëert, is bedacht. Aan deze verhalen kunnen geen rechten of what ever ontleend worden, daar deze ook fictief zijn; ook dit zijn slechts creaties van mij, de vrije mens die deze verhalen bedenkt. Ik ben. In lak'ech.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s